| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر و داستان و مسائل كودك و نوجوان |
|
روز شنبه بود ساعت املا از درس مریم دختر زیبا معلم می گفت با غصه و غم حالا بنویس قصه ی مریم. مریم می نوشت غمگین و خسته به جای "قصه" "غصه" آهسته! یادش می آمد دعوای دیشب خرج بی حساب مریضی و تب. یک نقطه ی اشک چکید رو "غصه" انگار شده بود مثل یک "قصه"! معلم تا دید چشم های مریم یک نقطه ی تر بر "غصه" و غم دهان باز آن "غصه" را بست. گفت که زندگی مثل "قصه" است. گاهی خوب و خوش با نمره ی بیست(۲۰) گاهی پیش دو(۲) هیچ نقطه ای نیست! ۲۶/۱۰/۸۶
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1387/09/25ساعت 12:7 توسط اصلان قزللو |
|
|
بهار قشنگ و زیبا بر بچه ها
 مبارک |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 1386/12/26ساعت 12:0 توسط اصلان قزللو |
|
|
- الو ، الو، مركز امداد! يك خبر بد، مامان شد بي هوش؛ به زمين افتاد. - الو ، بچه جان! ادا در نيار؛ تلفن نزن فيلم بازي نكن؛ برو پي كار. - الو، الو، به خدا مامان، رنگش پريده، گريه ي من را ، حتا نشنيده. - ساكت شو بچه! تلفن را بذار. مركز امداد، اين همه شلوغ، اين همه پركار! " چشم هاي رابرت، خيره روي در. رو تن كوچه . اما از امداد ، نيامد خبر." "كوچه را پر كرد، صداي آژير، ويژ و ويژ و ويژ، يك پليس آمد؛ اما خيلي دير. "گريه ي رابرت، فرياد مرجان، پيچيده حالا، از آمريكا ، تا توي ايران. مركز امداد! مردم جهان! اين جا و آن جا. جدي بگيريد ، حرف كودكان! 7/11/86 |
|
+ نوشته شده در
جمعه 1386/12/03ساعت 13:3 توسط اصلان قزللو |
|
|
برف و برف و برف
نشسته رو سنگ پوشیده باغچه پیرهن قشنگ
صدایی آمد از دل باغچه آدم برفی بود با دو تا زاغچه
می گفت : بچه ها شاد شاد شاد بازی با برف عجب حالی داد.
من هم زدم برف به آدم برفی خنده ها کردم او نزد حرفی
گلوله ی برف می خورد به سرش به دست و پاهاش ببین اثرش
فردا که خورشید تابید و تابید آدم برفی را هیچ کسی ندید. ۲۲/۱۰/۸۶ |
|
+ نوشته شده در
شنبه 1386/11/20ساعت 20:2 توسط اصلان قزللو |
|
|
برای نو جوانان باد وزيد و وزيد تا كه به ساحل رسيد. ديد كه هر موج آن در دل دريا نهان گاه شود هم چو دود گاه مي آيد فرود گاه خزد هم چو مار گاه شود آبشار در پي او تند باد گام به هر سو نهاد. موج دويد و دويد تا كه به ساحل رسيد. راه گذر بسته بود. پا و تنش خسته بود گفت عجب ساحلي! خفته به خاك و گلي! پر شده چشمت به خواب گم شدي از آفتاب دور شد از ساحل او بي نظر و گفت و گو گفت در اين روزگار سعي كنم سعي و كار. موج به دريا پريد ساحلي آن جا نديد باد كه اورا نيافت بر سر ساحل شتافت. گفت : چه بي حاصلي! از همه کس غافلي مزد تو شلاق باد چون تو كسي نيست باد! موج شود جاودان تا به ابد در جهان. باد از آن جا كذشت رفت به صحرا و دشت. برد به شهر اين خبر اين خبر پر ثمر هر كسي آن را شنيد، در پي كاري دويد. شد به جهان كار ساز محرم هر رمز و راز!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 1386/11/06ساعت 17:31 توسط اصلان قزللو |
|
|
بارن نم نم
در کوه و صحرا می خواند آواز هم رنگ دریا سر می کشد گل این جا و آن جا شاید ببیند صاحب صدا را پروانه ها خیس گنجشک ها تر پر می شود باغ از نغمه و پر می بوسد آرام یک قطره باران لب های گل را در سبزه زاران گل می شود باز شاد و شکفته صد قصه گویی با باغ گفته شد غنچه خندان گل بوسه باران در انتظار فصل بهاران ۲۶/۱۰/۸۶ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 1386/11/03ساعت 10:13 توسط اصلان قزللو |
|
|
اصلان قزللو هديه ي جشن تولد پسري به نام هربرت ، يك مجموعه ابزار آزمايش شيمي است. يك روز بعد از ظهر ، او مشغول انجام يك آزمايش شيمي است كه حادثه ي عجيبي رخ مي دهد. رعد مي غرد ، برق آسمان را روشن مي كند؛ بوي سوختن چيزي به مشام مي رسد. مادر هربرت با فرياد وارد اتاق مي شودتا از سلامت پسرش باخبر شود.اين رعد و برق باعث تغيير رنگ موادي مي شود كه هربرت در حال آزمايششان بود. او انگشت خود را به پودر سفيدي مي زند ، كه حالاآبي رنگ شده است . پودر آن قدر داغ است كه در انگشتش احساس سوزش مي كند.هربرت طيق عادت، آن را دهان مي گذارد.چه تلخ و بد مزه است. مادرش كه او را مي بيند ، فرياد مي زند:هربرت كجايي؟ هربرت فكر مي كند ، چشم مادرش آسيب ديده است . مي گويد من ...من همين جا هستم .چه شده؟ مادرش مي گويد : خودت را در آيينه نگاه كن . تو نيستي! هربرت به آينه نگاه مي كند. فقط لباس هايش ديده مي شود كه تكان مي خورد. او نامرئي شده است . چه ماجراهايي كه برايش پيش نمي آيد.چه تجربه هايي در نامرئي بودن به دست نمي آورد .فقط يك مسئله او و خانواده اش را عذاب مي دهد: چگونه مي تواند به حالت اول برگردد؟ براي يافتن پاسخ اين سوال و ماجراهاي نامرئي شدن او ، بهتر است كتاب را بخوانيد كه براي بچه هاي دوره ي راهنمايي مناسب است: نام كتاب : جعبه ي آزمايش نوشته ي : هنزل ويلسون مترجم: نيره ي محمد علي پور انتشارات: نگارينه چاپ اول: 1385 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1386/10/25ساعت 10:58 توسط اصلان قزللو |
|
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1386/10/25ساعت 10:55 توسط اصلان قزللو |
|
|
- مامان خوبم، چند تا ستاره تو آسمونه؟ - خيلي ، عزيزم. - هر ستاره اي، تو آسمونا چقد مي مونه؟ - خيلي ، عزيزم. - ماه از اون بالا، چند سال ديكه به ما مي تابه؟ - خيلي گل من. - خورشيد خندان، روزا بيداره، شبا مي خوابه؟ - بله گل من. - ابراي سيا، بارون مي بارن، كي تموم ميشن؟ - من نمي دونم. - چرا درختا، در فصل بهار، برگ و گل ميدن؟ - من چي مي دونم! - برق از اين سيما، چطوري مي آد به خونه ي ما؟ - از روي ديوار! - آب چطور مي ره ، از اين لوله ها اين جا و اون جا؟ - مانند يك مار! - چرا تابستون، برف نمي باره به كوه و صحرا؟ - نگير بهونه! - آب بارونا، كي مي رسه باز، به دل دريا؟ - شدم ديوونه! 15/9/86 |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 1386/09/25ساعت 12:9 توسط اصلان قزللو |
|
|
خانه ی پر کتاب
ذوست خوبی است که با ما از هر دری سخن می گوید. خانه ی بی کتاب ساکت و بی حرف با ما قهراست. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1386/09/20ساعت 17:25 توسط اصلان قزللو |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
دراین وبلاگ شعر و داستان برای کودکان و نوجوانان نوشته مي شود . آثار: 1- پرواز 2- شكل ها و اندازه ها
زير چاپ: 1 - توپ هاي آسمان 2- بهترين جا آدرس دوم:www.danaey.coo.ir |
| نوشته های پیشین |
|
87/09/01 - 87/09/30 86/12/01 - 86/12/29 86/11/01 - 86/11/30 86/10/01 - 86/10/30 86/09/01 - 86/09/30 86/08/01 - 86/08/30 86/07/01 - 86/07/30 86/06/01 - 86/06/31 86/05/01 - 86/05/31 |
|
RSS
|