نشسته رو سنگ

پوشیده باغچه

پیرهن قشنگ

صدایی آمد

از دل باغچه

آدم برفی بود

با دو تا زاغچه

می گفت : بچه ها

شاد شاد شاد

بازی با برف

عجب حالی داد.

من هم زدم برف

به آدم برفی

خنده ها کردم

او نزد حرفی

گلوله ی برف

می خورد به سرش

به دست و پاهاش

ببین اثرش

فردا که خورشید

تابید و تابید

آدم برفی را

هیچ کسی ندید.

۲۲/۱۰/۸۶